space.template.Αρρεναγωγείο+&+Παρθεναγωγείο+Ι.Ν.+Αγίου+Γεωργίου+Βροντάδου

Η Σχολή Αρρένων και η Σχολή Θηλέων του ** Αγίου Γεωργίου Βροντάδου ** προσέφεραν μεγάλες υπηρεσίες κατά τα ιστορικά γεγονότα της απελευθερώσεως της Χίου στον ελευθερωτή στρατό μας, αφού χρησίμευσαν ως νοσοκομεία, εστιατόρια ή στρατώνες. Η Σχολή Αρρένων ιδρύθηκε το έτος 1845 με δαπάνες της Κοινότητας Βροντάδου στο χώρο ανατολικά της σημερινής "**Ενοριακής Αίθουσας Αγίου Γεωργίου".** Σε αυτό φοιτούσαν αγόρια από όλο το Βροντάδο και τα Λιβάδεια. Πρώτος δάσκαλος της Σχολής αναφέρεται ο **Εμμανουήλ Βερούσης** και στη συνέχεια ο **Κων/νος Λαγούρης**. ο **Σπυρίδων Μακρίδης**, ο **Δημήτριος Μ. Τελλής**, ο **Ιωάννης Χριστοφορίδης**, ο **Ιωάννης Σταμ. Γλύκας**.

Η Σχολή Θηλέων ιδρύθηκε το 1870 και λειτούργησε στο κελί του Ι.Ν Αγίου Γεωργίου με πρώτη δασκάλα τη **Μαριγώ Λαμπρακοπούλου** η οποία αντικαταστάθηκε από τη δασκάλα **Αγγελική Νεαμονιτάκη.** Λόγω του καταστεπτικού σεισμού της 22ας Μαρτίου του 1881, η Σχολή Αρρένων έπαθε πολλές ζημιές και κρίθηκε ακατάλληλη, ενώ ο Ι.Ν Αγίου Γεωργίου και το κελλί του κατεδαφίστηκαν. Με δαπάνες της επιτροπής βοήθειας των σεισμοπαθών με έδρα την Αγγλία, ανηγέρθηκε το έτος 1882, ξύλινο οίκημα στο σημείο που σήμερα βρίσκεται η **"Ενοριακή αίθουσα Αγίου Γεωργίου"**. Το οίκημα αυτό, ή σχολή Trotter,από το όνομα του Προέδρου της επιτροπής βοήθειας σεισμοπαθών, χρησίμευσε ως Σχολή Αρρένων, το δε προγούμενο οίκημα αφού επισκευάστηκε χρησίμευσε ως Σχολή Θηλέων. Η Σχολής Αρρένων κατεδαφίστηκε μετά τους απελευθωρωτικούς αγώνες του 1912, η δε Σχολή Θηλέων διατηρήθηκε μέχρι τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε κατεδαφίστηκε λόγω επικινδυνότητας. Αυτούς τους χώρους ο γιατρός //** Γεώργιος Πιταούλης **// και η επιτροπή περίθαλψης, που είχε συνασταθεί με μέλη τον **παπά Στέφανο Τσιχλή**, τους δασκάλους **Διονύσιο Τελλή** και **Παντελή Κοσμά**, και τους **Αριστ. Γιαννούλο**, **Γεώργιο Παπαζή** και **Ισίδωρο Μουζήθρα**, αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν **ως πρόχειρο Νοσοκομείο**. Βγάζουν έξω θρανία, γκρεμίζουν διαχωριστικά, βάζουν τραπέζια κι απάνω τοποθετούν κατάλληλα επιδέσμους, αντισηπτικά, βαμβάκια. Καταφθάνουν τραυματίες, άλλοι υποβασταζόμενοι, άλλοι στα χέρια, μερικοί σε μουλάρια και αυτοσχέδια φορεία φτιαγμένα από πόρτες σκάλες κ.λ.π. Ο //** Δημήτριος Μ. Γέμελος **// κατασκευάζει σε σύντομο χρονικό διάστημα 12 πρόχειρα φορεία, τα φορτώνει σε μουλάρια και τα στέλλει στο **Αίπος** με το γιό του, που ήταν 13 ετών. Καταβάλλονται επίσης προσπάθειες, για να εξοικονομηθούν κρεβάτια για τους τραυματίες. Οι γυναίκες κουβαλούν παπλώματα, στρώματα, σεντόνια και τρόφιμα κατάλληλα για αρρώστους. Στην περίθαλψη των τραυματιών διακρίθηκαν κατά τον **Διονύσιο Τελλή** η **Ανθίππη Περρή** και η **Ευανθία Τατάνη**. Επίσης σημαντικές υπηρεσίες πρόσφεραν οι: **Καλλιόπη Συρρή**, **Μαρία Κεχαγιά, Μαριγω Θεφάνη, Μαριγώ Α. Μπαχά, Πηνέλα Συρρή, Φραγκώ Βασιλάκη, Ειρήνη Ι. Γλύκα, Καλλιόπη Κούτελου Λούλα Κουτούρα, Ελένη Μουζήθρα, Καλλιόπη Πιταούλη, Δεσποινού Κάκαρη**. Σε αυτο το νοσοκομείο δέχθηκαν τις πρώτες περιποιήσεις οι τραυματίες της μάχης του Αίπους και εδώ άφησε την τελευταία του πνοή ο //**Νικόλαος Ρίτσος**// στα χέρια του γιατρού //**Γεωργίου Πιταούλη.**//

Στον **Άγιο Μακάριο**, στην αγροικία του καπετάν **Σταμάτη Τσατσαρώνη**, δημιουργήθηκε και δεύτερος σταθμός πρώτων βοηθείων, όπου πρόσφεραν μέρα και νύχτα τις υπηρεσίες τους οι γιατροί **// Δημήτριος Κολάκης //** και // __**Αντώνιος Περής**__ //. Κοντά τους και ο φαρμακοποιός **// Ισίδωρος Γεωργαντής //.** Εδώ εκτός από τον σταθμό α΄βοηθειών, υπήρχε κατάλυμα για τον στρατό και σταύλος γαι τα άλογα του στρατού. Η βρύση του Αγίου Μακαρίου χρησιμοποιήθηκε για την τροφοδοσία πόσιμου νερού στους στρατιώτες, αλλά και για το πλύσιμο των ρούχων τους.

**//Πηγές://**
 * **//"Ο ΒΡΟΝΤΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ" του Αντωνίου Χαροκόπου, εκδόσεις τυπογραφείου "Ελευθερία" 1955//**
 * **//"Η ΧΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ" Ι.Βαριαδάκηξ//**