space.template.Ι.Ν.+Αγίου+Γεωργίου

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου είναι ο αρχαιότερος του **Βροντάδου.** Κτίστηκε ή ανακαινίστηκε από τους πρώτους κατοίκους της περιοχής που ήρθαν από τα Κοίλα,κυνηγημένοι από τους πειρατές. Είναι ρυθμού Βυζαντινού, τρισυπόστατος με το μεσαίο κλίτος αφιερωμένο στον μεγαλομάρτυρα Γεώργιο και τα δύο ακριανά στον Άγιο Νικόλαο και στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Πάνω από την είσοδο του Ναού υπάρχει μαρμάρινη πλάκα με την παρακάτω επιγραφή:

Το 1876 κτίστηκε το ωραίο μαρμάρινο κωδωνοστάσιο στο οποίο το έτος 1952 τοποθετήθηκε ρολόι πόλεως, με δαπάνες του συμπολίτη εφοπλιστή και πλοιάρχου **Διονυσίου Γκιούλη**. Στη βόρεια πλευρά του Ναού και στη θέση της πρώτης του Βροντάδου Σχολής, κτίστηκε το 1950 με δαπάνες των ενοριτών μεγάλη ενοριακή αίθουσα. Υπήρξε η έδρα του Αρχιερατικού Επιτρόπου και υπηρετούσαν σε αυτόν περισσότεροι του ενός ιερείς (ο αριθμός τους είχε φτάσει του πέντε).
 * //Ο ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΟΥΤΟΣ ΤΟΥ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ ΝΑΟΣ Ο ΕΠ΄ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΙΜΩΜΕΝΟΣ//**
 * //ΤΩ 1893 ΕΤΕΙ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 5η ΕΚ ΒΑΘΡΩΝ ΑΝΩΚΟΔΟΜΗΤΑΙ//**
 * //ΕΚ ΣΩΖΟΜΕΝΩΝ ΕΠΙΓΡΑΦΩΝ ΔΗΛΟΥΤΑΙ, ΟΤΙ ΤΩ 1746 ΕΝΕΚΑΙΝΙΣΘΗ,//** **//ΚΑΤΑ ΔΕ ΤΟ 1821 ΕΠΥΡΠΟΛΗΘΗ, ΑΝΕΓΕΡΘΕΙΣ Δ΄ΑΥΘΙΣ ΤΩ 1831.//**
 * //ΚΑΤΕΠΕΣΕΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ ΤΟΥ 1881//**

Το κελί του ναού ήταν η έδρα της κοινότητας Βροντάδου, γιαυτό και μέχρι το 1932 παράλληλα προς το εκλεγμένο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, υπήρχε και μεγάλος αριθμός συνεπιτρόπων (50-70) από ολόκληρο τον Βροντάδο. Εδώ φυλάσσονταν και τα αρχεία της Κοινότητας. Δυστυχώς η φωτιά του Ναού κατά την Επανάσταση έκαψε πολύτιμα στοιχεία για την Ιστορία του Ναού και του Βροντάδου γενικότερα.

Κατά την προετοιμασία και τη διάρκεια της μάχης του Αίπους, η προσφορά του ναού υπήρξε πολύτιμη. Με πρωτοβουλία της η εκκλησιαστική επιτροπή του ναού ανέλαβε εξ ολοκλήρου σχεδόν το βάρος της μεταφοράς και περίθαλψης των τραυματιών της μάχης του Αίπους, μετατρέποντας σε πρόχειρο νοσοκομείο, σε ξενώνες, σε στρατώνες και εστιατόρια τις σχολές, με πρωτοβουλία του //**Αρχιμανδρίτη Στεφάνου Τσιχλή**//, του γιατρού //**Γεωργίου Πιταούλη**// και των δασκάλων **Διονυσίου Κ. Τελλή** και **Παντελή Γ. Κοσμά**. Συγκέντρωσε και διέθεσε 1400 χρυσά φράγκα για τροφές, και 600 χρυσά φράγκα στην κεντρική Επιτροπή της Χίου. Επίσης εσώρουχα, στους στρατιώτες του Αίπους και στα διάφορα φυλάκια. Επίσης στάλθηκαν και 2.000 χρυσά φράγκα στον Ελευθέριο Βενιζέλο για την κατασκευή χιακού πλοίου. Πρωτοστάτησε επίσης στη μεταφορά και ταφή των νεκρών. Έτσι το πρωί της 17ης Νοεμβρίου εστάλη στο Αίπος ο ιερέας **Αθανάσιος Μπουλάς** και ο τότε πρωτοψάλτης **Δημήτριος Μ. Γέμελος** οι οποίοι αφού έψαλαν την νεκρώσιμη ακολουθία έθαψαν τους 4 πεσόντες της πρώτης συμπλοκής, στη θέση που σήμερα υπάρχει το κενοτάφιο.

Η ταφή όμως των νεκρών της "Σελάδας" δεν ήταν εφικτή λόγω του πετρώδους του εδάφους και των συνεχών πυρών εκ μέρους των τούρκων στρατιωτών.Οι **Λουκής Γέμελλος**, **Αντώνιος Μπαχάς** ή **Πιπέρης**, **Ιωάννης Γέμελλος**, **Σταμάτιος Μπαχάς** ή **Σκλάβος**, **Γεώργιος Χούλης**, και **Γεώργιος Κάνης** ή **Παπαζής** προσπάθησαν κατά τη διάρκεια της νύχτας να μεταφέρους τους νεκρούς. Όμως τα μουλάρια αφινίασαν στη θέα των νεκρών και έτσι επέστρεψαν άπρακτοι. Οι νεκροί αυτοί μετά την εγκατάλειψη του Αίπους στις 22 Νοεμβρίου ετάφησαν στο μέρος που έπεσαν από Πυτιανούς που αγγαρεύτηκαν από τον Τούρκο υπολοχαγό **Εμβέρ** Μετά την τελική παράδοση των Τούρκων, οι βρονταδούσοι επέστρεψαν στην περιοχή. Ο ιερέας **Αθανάσιος Μπουλάς** δάβασε τις νεκρώσιμες ευχές και οι μαθητές του Αρρεναγωγείου έμπηξαν στους νωπούς τάφους ισάριθμους ξύλινους σταυρούς.

Τον Φεβρουάριο του 1913 όταν ήρθαν στη Χίο οι συγγενείς του **Ιωάννη Παστρικάκη,** ο νεωκόρος του ναού **Ιωάννης Θεοφάνης** επικεφαλής ομάδας Βρονταδούσων πήγε στη **Σελλάδα** όπου με υπόδειξη του **Λουκή Γέμελλου** εντόπισαν τον τάφο και αφού πιστοποιήθηκε η ταυτότητα του νεκρού από τα διακριτικά της στολής του μετέφεραν τη σωρό με μεταλλικό φέρετρο στο ναό. Από τότε κάθε χρόνο πραγματοποιείται την πρώτη Κυριακή μετά την 15η Νοεμβρίου, ετήσιο μνημόσυνο για τους νεκρούς του Αίπους.

Το 1915, με φροντίδα της επιτροπής του ναού πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των λειψάνων των νεκρών και η μεταφορά των οστών στο ναό. Το 1928 όταν οι συγγενείς του **Ιωάννη Πατρικάκη** έκαναν την ανακομιδή των λειψάνων του τα παρέδωσαν στο ναό. Σήμερα τα οστά όλων βρίσκονται στο νάρθηκα του ναού σε μαρμάρινο λάρνακα με την επιγραφή:


 * ΜΝΗΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ**
 * ΤΑ ΣΕΠΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΧΡΗΣΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΙΠΟΥΣ**
 * ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΝ ΤΟΥ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ ΝΑΟΝ ΑΠΕΘΕΣΑΜΕΝ**
 * ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΧΑΡΙΝ**

Το 1929 με δαπάνη πάλι του εκκλησιαστικου συμβουλίου του ναού στήθηκε μαρμάρινη στήλη στην κορυφή του Αίπους, στο σημείο που πρώτα πάτησαν οι Έλληνες στρατιώτες με την επιγραφή:


 * Ο ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ**
 * ΤΗ ΙΕΡΑ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΕΝΤΑΥΘΑ ΗΡΩΙΚΩΣ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΠΕΣΟΝΤΩΝ**

Με πρωτοβουλία της 96 ΑΔΤΕ φιλοτεχνήθηκαν οι προτομές των ηρώων ** Ρίτσου ** και Παστρικάκη και τοποθετήθηκαν σε χώρο διαρρυθμισμένο της πλατείας Αγίο υ Γεωργίου. Σε μεγαλοπρεπή τελετή το Σάββατο 21 Ιουλίου 1980 έγιναν τα αποκαλυπτήρια από τον τότε υπουργό Εθνικής ΄Αμυνας **Ευάγγελο Αβέρωφ**. Οι προτομές είναι έργα του **Μ. Τσαμίδη** και το σχέδιο διαμόρφωσης του χώρου έγινε από τον στρατιώτη αρχιτέκτονα μηχανικό **Αθανάσιο Παπακωνσταντίνου** από τη Λάρισα.
 * ΤΗ 15η ΝΟΕΜΒΡΟΥ 1912.**


 * //Πηγές://**
 * **//"Ο ΒΡΟΝΤΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ" του Αντωνίου Χαροκόπου, εκδόσεις τυπογραφείου "Ελευθερία" 1955//**
 * **//"Ο ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ-ΧΙΟΥ", ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤ. ΚΑΛΛΙΤΣΗ, ΧΙΟΣ 1980//**
 * **//"Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΤΟ 1912 ΚΑΙ Ο ΒΡΟΝΤΑΔΟΣ", ΕΚΔΟΣΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ, ΕΠΙΜΈΛΕΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΠΑΝΟΥ//**