space.template.Βασίλειος+Στάικος

Ο **Βασίλειος Στάικος** γεννήθηκε το 1885 στην **Αθήνα.** Ήταν το πρώτο από τα 6 αγόρια και τα 2 κορίτσια του **Γεωργίου** και της **Παρασκευής Στάικου**. 'Οταν τελείωσε το 7τάξιο τότε Γυμνάσιο εργάστηκε ως υπάλληλος της **Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος**. Η επιστράτευση τον βρήκε αρραβωνιασμένο στο υποκατάστημα της Εθνικής τραπέζης της **Λαμίας**. Ο **δεκανέας Βασίλειος Στάικος** ήταν ένας από τους πρώτους πεσόντες στην επιχείρηση // **κατάληψης του Αίπους** //, το πρωί της 15ης Νοεμβρίου 1912 Ετάφη μαζί με τους υπόλοιπους πεσόντες της πρώτης ημέρας των επιχειρήσεων στο τόπο που έπεσαν με φροντίδα της εκκλησιαστικής επιτροπής του //** Αγίου Γεωργίου**//. Μετά την ανακομιδή των λειψάνων τους τοποθετήθηκαν στο κενοτάφιο στο //**Αίπους**// και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο λάρνακα που υπάρχει στο //**ναό του Αγίου Γεωργίου**//. Αλλά και η **Εθνική Τράπεζα** τίμησε τον υπάλληλό της, αναρτώντας τιμητική μαρμάρινη επιγραφή στα Κεντρικά γραφεία της στην οδό Αιόλου, στην **Αθήνα.** Την ίδια περίοδο που σκοτώθηκε ο **Βασίλειος Στάικος**, υπηρετούσε ως στρατιώτης και ο κατά 5 χρόνια μικρότερος αδελφός του στο μέτωπο της Ηπείρου συμμετέχοντας στις επιχειρήσεις κατάληψης των **Ιωαννίνω**ν. Ο πατέρας του **Γεώργιος Στάικος**, απόστρατος αξιωματικός που είχε όμως ανακληθεί στην ενεργό υπηρεσία λόγω του πολέμου, προσπάθησε να τον πείσει να δεχθεί να μετατεθεί στα μετόπισθεν εφαρμόζοντας τη σχετική πάγια διαταγή. Εκείνος, όχι μόνο αρνήθηκε αλλά ακολούθησε το εκστρατευτικό σώμα μέχρι το **Αργυρόκαστρο,** όπου υπάρχει και σχετική φωτογραφία του με ημερομηνία 25 Φεβρουαρίου 1913 στην οποία εμφανίζεται με μαύρο περιβραχιόνιο. Μετά την λήξη του πολέμου, ήλθε στη Χίο μαζί με τον πατέρα του και συνοδευόμενοι από τον **παπά Στέφανο Τσιχλή** ανέβηκαν στο Αίπος, και επισκέφθηκαν τον τάφο του ήρωα. Η εφημερίδα **«Νέα Χίος»,** γράφει σχετικά: «**//Η στιγμή της επισκέψεως υπήρξεν άκρως συγκινητική και σπαραξικάρδιος. Ο πατήρ και ο αδελφός του ενδόξου νεκρού πεσόντες κατεφίλουν τον τάφον του χύνοντες δάκρυα πόνου, ενώ συγχρόνως εστεφάνωσαν αυτόν με δύο μεγαλοπρεπείς στεφάνους τους οποίους έφερον μετ΄αυτών και έρραινον αυτόν με άνθη τα οποία, ως έλεγεν ο βαρυαλγής πατήρ, του έστειλλεν η μήτηρ του. Μετά στιγμάς τινάς αφάτου συγκινήσεως καθ΄άς οι παρευρισκόμενοι εις άφθονα ανελύθησαν δάκρυα στραφείς ο πατήρ είπε τα εξής: Ως πατήρ σε θρηνώ, ως στρατιώτης σε θαυμάζω υιέ μου Βάσο, που έπεσες τόσον ενδόξως και έχυσες το αίμα σου δια την απελευθέρωσιν των ευγενών αυτών αδελφών μας». Και όταν μετά από λίγο αποχαιρετούσε είπε: «Βάσο μου, φεύγω αλλά θα επανέλθω να σε δώ»//**

**Πηγές:**
 * **Γεώργιος Στάικος, ανιψιός Βασιλείου Σταίκου**
 * **"Η απελευθέρωση της Χίου το 1912 και ο Βροντάδος" επιμέλεια Γρηγόρη Σπανού**