space.template.Ν.+Δελαγραμμάτικας

Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1853. Κατατάχτηκε στο πεζικό ως απλός στρατιώτης στις 27-4-1871. Πήρε μέρος στον πόλεμο του 1878, στη μάχη του Δομοκού ως λοχίας. Το 1886 πήρε μέρος στις συμπλοκές της μεθορίου ως ανθυπολοχαγός. Το 1888 προάχθηκε σε υπολοχαγό. Το 1897 ως λοχαγός πήρε μέρος στη μάχη του Βελεστίνου και προτάθηκε από τον Σμολένσκη να προαχθεί για ανδραγαθία Το 1910 αναλαμβάνει τη διοίκηση του 5ου Συντάγματος ως Αντισυνταγματάρχης Το 1912 ως διοικητής του 7ου Συντάγματος Πεζικού παίρνει μέρος στις νικηφόρες μάχες της Ελασσόνας, του Σαρανταπόρου, των Σερβίων και των Γιαννιτσών και στην κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Τον Ιούλιο του 1912 προάγεται σε Συνταγματάρχη και τον Νοέμβριο του ιδίου έτους ορίζεται διοικητής του εκστρατευτικού σώματος που κατέλαβε τη Χίο. Μετά την κατάληψη της Χίου το απόσπασμα μεταφέρθηκε στην Ήπειρο και πήρε ενεργό μέρος στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Διορίστηκε Διοικητής της VIII Μεραρχίας και κατά Ελληνοβουλγαρικό πόλεμο Διοικητής της VI Μεραρχίας, η οποία πήρε μέρος στις αιματηρές μάχες αλλά νικηφόρες μάχες του Λαχανά, Λιγκοβάνης, Δεμίρ-Χισσάρ, Μελενίκου και Ανω Τζουμαγιάς. Αποστρατεύθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1916 με τον βαθμό του Αντιστράτηγου. Πέθανε το 1938 και κηδεύτηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του, στο ναό του Αγίου Ιωάννη Χαλκίδας.

Κατά τις επιχειρήσεις στη Χίο ο Νικόλαος Δελαγραμμάτικας, επιβεβαίωσε τη φήμη του ως αξιωματικού με άρτια στρατιωτική μόρφωση, βαθειά σύνεση, εμπειρία και ταχύτητα στις επιχειρήσεις, ικανότητα και διορατικότητα. Από την πρώτη κιόλας στιγμή ο Δελαγραμμάτικας είχε αντιληφθεί ότι οι δυνάμεις του ήσαν ανεπαρκείς, για να εξουδετερώσουν την πείσμονα τουρκική αντίσταση. Ζητά ενισχύσεις διότι πιστεύει ότι διαφορετικά είναι αδύνατη η κατάληψη του νησιού και αποφασίζει να περιορίσει τον εχθρό στην ορεινή και άγονη περιοχή του νησιού εξαναγκάζοντας τον σε παράδοση παρά τις πιέσεις που δεχόταν καταδιώξει τον τουρκικό στρατό και να τον εξαναγκάσει άμεσα σε παράδοση. Τελικά η παράδοση του τουρκικού πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1912 και περιγράφεται στο παρακάτω ιδιόχειρο σημείωμα :

**// Συνταγματάρχης //**
Την αξία του Δελαγραμμάτικα επιβεβαιώνει και η παρακάτω επιστολή προερχόμενη από τον Διοικητή του τουρκικού στρατού, Ζιχνή Βέη ενώ βρισκόταν στο Αργοστόλι σαν αιχμάλωτος πολέμου. //** Αργοστόλιον 22 Σεπτεμβρίου 1913 **// //** Εξοχώτατε, **// //** Ανέγνωσα εις την εφημερίδα «Ηχώ των Αθηνών» της 20 Σεπτεμβρίου 1913 τον προβιβασμό σας εις τον βαθμό του υποστρατήγου. Κατά την διάρκειαν των μαχών εν Χίω εχθρός σας, αλλ΄ ήδη εγκάρδιος υμών φίλος, σας συγχαίρω ενθυμούμενος και εκτιμών την ανδρείαν σας και την στρατιωτική σας ικανότητα. **// //** Εάν είχατε την καλοσύνην να μου γράψητε την διεύθυνση σας, θα επεθύμουν να σας στείλω την φωτογραφίαν μου η οποία φέρει θλιβεράς αναμνήσεις της Χίου. **// //** Δεχθήτε τα θερμότατα μου συγχαρητήρια και τα σέβη μου. **// //** Ζιχνύ **// //** Αντισυνταγματάρχης, πρώην διοικητής του Οθωμανικού στρατού Χίου. **//