Ο Υδραίος Ιωάννης Δαμιανός, ήταν υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη το 1909 και ήταν αυτός που είχε πιέσει για την αγορά του «Αβέρωφ». Είχε διαβλέψει πως η ενίσχυση του πολεμικού ναυτικού ήταν άκρως αναγκαία για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, ιδίως μετά την ατυχή για εμάς έκβαση του πολέμου του 1897. Έτσι αποφασίστηκε η αγορά του σκάφους.
Το πλοίο καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου 1910 και η επίσημη παραλαβή του από το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό στα ναυπηγεία του Ορλάντο στο Λιβόρνο έγινε στις 16 Μαϊου 1911. Ο πρώτος κυβερνήτης του Ιωάννης Δαμιανός, έλαβε τη διαταγή να πλεύσει στο στενό του Σπίτχεντ (Spithead) που χωρίζει το νησί Γουάϊτ (Wight), στη Μάγχη από τις βρετανικές ακτές του Πόρτσμουθ. Εκεί είχαν συγκεντρωθεί πολεμικά πλοία από όλον τον κόσμον για τις τελετές των γάμων του Γεωργίου Ε΄, παππού της σημερινής βασίλισσας Ελισάβετ. Η επίσκεψη στην Αγγλία είχε διπλό στόχο: Τη συμμετοχή στους εορτασμούς για τη στέψη του Γεωργίου Ε’ και την παραλαβή του οπλισμού.
Όμως καθώς πλησίαζε στον προορισμό του έπεσε σε ομίχλη, με αποτέλεσμα να προσαράξει. Η ταραχή στην Αθήνα είναι απερίγραπτη. Οι πιο θερμόαιμοι ζητούν να τιμωρηθεί παραδειγματικά ο κυβερνήτης. Ένας από τους λίγους που θα τολμήσουν να τον υπερασπιστούν είναι και ένας αρχίατρος του Ναυτικού, ο Πέτρος Αποστολίδης, ο κατοπινός λογοτέχνης, χρονογράφος και ακαδημαϊκός, πιο γνωστός με το ψευδώνυμο Παύλος Νιρβάνας. «Κανένα ναυπηγείον δεν είναι εις θέσιν να σας κατασκευάσει έναν Νέλσωνα, με όλα τα εκατομμύρια του κόσμου», θα γράψει στο περιοδικό «Παναθήναια».
Ευτυχώς, το σκάφος αποκολλήθηκε με τη βοήθεια ρυμουλκών και μπήκε σε δεξαμενή για να επισκευαστούν κάποιες ζημιές που έπαθε εξαιτίας πρόσκρουσής. Κατά την διάρκεια των επισκευών σημειώθηκαν απείθαρχες συμπεριφορές από κάποια μέλη του πληρώματος, οπότε τοποθετήθηκε ως κυβερνήτης ο Παύλος Κουντουριώτης. Όταν κατέπλευσε στο Φάληρο, του επιφυλάχτηκε η λαμπρή υποδοχή.
Ο Ιωάννης Δαμιανός υπηρέτησε ως διοικητής της Μοίρας του Ιονίου και μετά την συγχώνευσή της με τον Στόλο του Αιγαίου υπηρέτησε ως Μοίραρχος της μοίρας ευδρόμων και με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε στην απελευθέρωση της Χίου. Το 1913-14 υπηρέτησε ως αρχηγός στόλου.

Πηγές: