Ο Ιωάννης Δεμέστιχας παιδί του Νικολάου και της Αικατερίνης το γένος Grill, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου 1882.
demestixas_4.jpg
Αντιναύαρχος Ι. Δεμέστιχας
Μπήκε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1896, και τον Ιούλιο του 1900 υπηρέτησε σαν σημαιοφόρος στο πολεμικό ναυτικό. Πήρε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα και έδρασε ως επικεφαλής ανταρτικής ομάδας στη λίμνη των Γιαννιστών, με το ψευδώνυμο καπετάν Νικηφόρος. Τη δράση του εξιστορεί στο βιβλίο της «Τα μυστικά του Βάλτου», η Πηνελόπη Δέλτα .
Λόγω προβλημάτων υγείας, αναγκάστηκε να αποχωρήσει, συνέχισε όμως να υπηρετεί τον αγώνα από άλλη θέση. Ανέλαβε να μεταφέρει ως κυνερνήτης πλοίου, όπλα και πολεμοφόδια στα Ελληνικά Μακεδονικά ανταρτικά σώματα της Μακεδονίας και Θράκης. Το εγχείρημα ήταν δύσκολο γιατί ο «Κουρσάρος», το πλοίο που χρησιμοποιήθηκε για το εγχείρημα ήταν ένα παμπάλαιο πλοίο παροπλισμένο, που επισκευάστηκε πρόχειρα για τις ανάγκες της επιχείρησης.
Επανδρώθηκε όμως με γενναίους άνδρες. τους οποίους επέλεξε ο ίδιος και στους οποίους είχε τυλφή εμπιστοσύνη. Παρά τον διπλό κίνδυνο, από τους Τούρκους και τα καιρικά φαινόμενα (ισχυροί άνεμοι- τρικυμιώδης θάλασσα, ρεύματα) ο Δεμέστιχας πραγματοποίησε με επιτυχία 5 παράτολμα ταξίδια, κερδίζοντας επάξια τον θαυμασμό όλων.
Το 1909 συμμετείχε με όλη του τη δύναμη στη στρατιωτική επανάσταση στο Γουδί.

Το 1912 δίνει και πάλι το παρόν σαν υποπλοίαρχος στην εθνική εξόρμηση υπό την ηγεσία του Ελευθερίου Βενιζέλου
Η κήρυξη του Βαλκανικού πολέμου έδωσε στον Δεμέστιχα την ευκαιρία να αναδείξει τη γενναιότητα του και να χρησιμοποιήσει τις εξαιρετικές του ικανότητες. Σαν κυβερνήτης κανονιοφόρου έδρασε με επιτυχία στη θαλάσσια περιοχή της Πρέβεζας.
Ως επικεφαλής αγήματος πεζοναυτών έλαβε μέρος στην επιχείρηση απελευθέρωσης της Χίου και συγκεκριμένα στην απόβαση στο Κοντάρι στις Καρυές και στη μάχη Αίπους , στο Βροντάδο
Το 1914 προήχθη σε πλωτάρχη και τοποθετήθηκε κυβερνήτης στο αντιτορπιλλικό "Ασπίς». Προσχώρησε στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας στο πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη το 1916.
Για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του στον πόλεμο στις οποίες περιλαμβάνεται και η επιτυχής προσβολή γερμανικού υποβρυχίου από το αντιτορπιλλικό «Νίκη" του οποίου ήταν κυβερνήτης, του απονεμήθηκε ο πολεμικός σταυρός Β΄ τάξεως.
Διετέλεσε στη συνέχεια κυβερνήτης των αντιτορπιλλικών «Νέα Γενεά» και «Λέων». Σαν κυβερνήτης του θωρηκτού «Κιλκίς» κατέστελλε το 1923 το κίνημα των "Γιαγιάδων" στη Σάμο.
Το Δεκέμβριο του 1923 προάγεται σε Πλοίαρχο και αναλαμβάνει τη διοίκηση μοίρας γυμνασίων μέχρι το Μάρτιο του 1924. Στη συνέχεια διετέλεσε διοικητής της σχολής δοκίμων, Δ/ντής της ναυτικής αεροπορίας, αρχηγός ΓΕΝ ανώτερος διοικητής υποβρυχίων, Αρχηγός του στόλου.
Την 1η Φεβρουαρίου 1933 προάγεται σε υποναύαρχο, σε δύο μήνες όμως απομακρύνθηκε από τις τάξεις του στρατεύματος για πολιτικούς λόγους.
Με την λήξη του Ελληνοιταλικού πολέμου και αφού ζήτησε ανεπιτυχώς από το καθεστώς Μεταξά να υπηρετήσει τις ένοπλες δυνάμεις απο οποιαδήποτε θέση, κατάφερε μετά από πολλές δυσκολίες να πάει στην Μέση Ανατολή, όπου ανέλαβε αμέσως υπηρεσία και ως έφεδρος αντιναύαρχος επιθεωρητής του Ελληνικού στόλου. Το 1946 αποκαταστάθηκε στο στράτευμα .
Ο Ιωάννης Δεμέστιχας σαν άνθρωπος ήταν ενθουσιώδης, φιλόπατρις, ήρεμος, μετριόφρων, ανυστερόβουλος και αξιοπρεπής. Διακρίθηκε με επιτυχία και σε σημαντικές εκδηλώσεις του κοινωνικού βίου.Η πολυδιάστατη προσωπικότητα φαίνεται και από το γεγονός ότι το 1906 πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας και ήρθε πρώτος στο δρόμο των 400 μέτρων και το 1927 κατέκτησε με παράτολμο τρόπο την κορυφή Μύτικας του Ολύμπου, και έστησε για πρώτη φορά από ελληνική ορειβατική αμάδα την Ελληνική σημαία στην κορυφή.
Παντρεύτηκε στις 25 Απριλίου 1923 την Μαρία Νικολάου Μοραϊτου γόνο σημαντικής Αθηναϊκής οικογένειας.
Πέθανε το 1960 σε ηλικία 78 ετών.
Ο Καπετάν Νικηφόρος, τιμάται από τον τόπο καταγωγής του, το δημοτικό διαμέρισμα Κότρωνα και έδρα του Δήμου Ανατολικής Μάνης, δίνοντας στην πολυσύχναστη πλατεία της παραλίας το όνομά του και τοποθετώντας τον ανδριάντα του.



Πηγές: